گفتم مرو ای بود من, ای تار من , ای پود من 

                          اتش مشو دودم مکن, این گونه نابودم نکن     

   غافل مشو از یاد من, بشنو تو این فریاد من  

                          این گونه ناشادم نکن , پربسته ازادم نکن

   اخر تو هستی جان من, پیمان من, ایمان من

                           دیگر پریشانم مکن , رو به رقیبانم نکن

   ای عشق اتش زای من , سرمایه سودای من

                             از عالمی پروا مکن, عاشق شو و حاشا مکن

     که ان درد به هزار درمان ندهم

    از عقربه ساعت به دنیا امدم

  و ثانیه شمار عمرم بر تیک تاک اخرین لحظه می میرد

                                           اغشته به مرگ می شوم

                      تا نشکنم حرمت ان را

    عکس خاطره ام از صفحه ذهن تو محو می شود و روزگار چون

              کودکی مشق های عشق را خط خطی می کند

                                               با این وجود فکرم را به

           صفحه ساعت می بندم تا بر نگاه تومتوقف شوم