فرشته ای بالهایش را به صورتم زد و گفت:

            امروز اخرین روزی ست که خورشید را می بینی

می توانی تا غروب کنار پنجره بایستی

                 و با اسمان و پرنده هایش حرف بزنی

  می توانی دستهایت را

      در رودخانه ای که از نزدیکی اتاقت می گذرد بشویی

  می توانی مشقهای کودکیت را تمام کنی,

  روی سبزه ها دراز بکشی , درختان را در اغوش بکشی

                    و گلهای سرخ را ببویی

  می توانی اخرین سطر نامه ات را بنویسی

   و روزنامه های صبح و عصر را تا انتها بخوانی

                                و دگمه های پیراهنت را در اینه ببندی

    می توانی زانو به زانوی خدا بنشینی

         و گناهان ریز و درشت و تکراریت را بشماری

                                        و یک دل سیر گریه  کنی

 وقتی که فرشته بسوی بی نهایت پر کشید

    یادم افتاد هنوز کارهای زیادی هست که باید انجام بدهم

         باید صندلی خالی ام را کنار گلدانهای شمعدانی بگذارم  

با ابرهای دلتنگ راه بروم ,

        ارام و بی صدا با ارزوهایم خدا حافظی کنم

    عکس مادرم را ببوسم

     , خطوط ساده دستهای پدرم را به خاطر بسپارم

               و موهای عروسکم را شانه بزنم

   باید دلهایی را که شکسته ام از نو بسازم

                 , چشمهایی را که ندیده ام به دقت ببینم

                صداهایی را که نشنیده ام صمیمانه در اغوش بگیرم

   یکبار دیگر در ساحل پر از گوش ماهی و صدف قدم بزنم

              و مشامم را از عطر تازه ی موجها پر کنم

      و سرانجام باید خدا را سپاس بگویم که اجازه داد عاشق باشم

   با اشیا و کلمات دوست شوم

             و زندگی ام را در میان رویاهای معصوم بگذارم

فرشته انقدر دور می شود

 که فقط ردی از بالهایش را در اسمان هفتم می بینم

             نمیدانم صدایم را می شنود یا   نه

                                اما با همه وجودم فریاد می زنم :

    ای فرشته مهربان از خداوند بزرگ بخواه فرصتی دیگر به من بدهد

   فرصتی برای دوست داشتن  ,  یکروز اصلا کافی نیست

      باور کن هنوز به خیلی ها نگفته ام که دوستشان دارم

   فرصتی دوباره که باز به او که هر روز ساعتم را

      با صدای قلبش و با جذر و مد نفسهاش تنظیم می کنم

                                   بگویم که عاشقانه دوستش دارم 

                            بعد تو .....

 بعد تو مرگ هم اغوش تن و جان من است

 رنگ زیبای دو چشمانت ایمان من است

از زمین تا به فلک نام تو را می پرسم

 ذکر نام تو طبیب تن بی جان من است

  همه شب تابه سحر از می مویت مستم

ار چه می مست ز افکار پریشان من است 

 من در این عشق تو جز اه نجستم چیزی

 گرچه این اه تمام سر و سامان من است

 تا به کی از گل رویت به صدایی دلخوش

   رخ زیبای تو خالق پنهان من است 

اخرین ناله و تمنا که از دل بیرون خیزد 

ناله و فریاد عشقی ست که پایان من است